جزيره بي خيالي

خداحافظ

2006-05-13T07:14:00.000-07:00

خداحافظ من رفتم اينجا

گاف آقای کارگردان

2006-04-30T11:02:00.000-07:00

باران سیاه رایدلی اسکات چنگی به دل نمی زند.دیشب دیدمش. یک فیلم اکشن صد در صد آمریکایی که بدش نمی آید یانکی ها را مرکز و محور تمام جهان فرض کند. بیچاره ژاپنی های فیلم که همگی وحشی، زبان نفهم و البته خنگ نشان داده شدند.( اینجور مواقع است که آدم از انزوای کشورش شادمان می شود. فکر کنید اگر اسکات دوربینش را بر می داشت ، می آمد ایران و وسط میدان توپخونه تهران فیلم می ساخت چه سوژه هایی که نصیبش نمی شد).اسکات را از گلادیاتورش می شناسم. آن نگاه اسطوره ای و تاثیر گذارش در گلادیاتور هیچگاه از ذهنم پاک نمی شود. اما کارگردان باران سیاه زمین تا آسمان با آنی که من می شناسم فرق دارد؛ سر گرم کننده، بازاری و سطحی. یک اسکات آمریکایی زده که دوست دارد همه (غیر آمریکایی ها) را خنگ و کم هوش نشان دهد و خودش را دانای کل فرض کند.بخصوص آنجاهایی که قهرمان فیلم، مایکل داگلاس، محض خنده ژاپنی ها را دست می اندازد، سر کار می گذارد و بد و بیراههایی نثارشان می کند و هیچ کدامشان هم منظور این کلمات قصار را نمی فهمند. باران سیاه به دلم ننشست. حوصله ام را سربرد و حسابی خسته ام کرد. گرچه اسکات کارگردان محبوب ژنرال است اما این بار گاف داده است بدجور

دست گدايي آقاي رييس جمهور

2006-04-26T00:45:00.000-07:00

بچه هاي روزنامه تبريك مي گويند كه در آزادي بالاخره به رويمان باز شد اما من شاد نيستم. من از اين بازي كثيف آقاي رييس جمهور عصباني ام. اين بازي لعنتي يكي به ميخ يكي به نعل... اين ترفند عوامفريبي آقاي رييس جمهور كه به لطف دوستان مجلسي اش راه انداخته،‌به شدت روي اعصابم است. تحصن زنان مسلمان مقابل مجلس،‌ طرح مبارزه با بي حجابي و سر انجام گشتهاي ارشاد بدحجابي، اما فردايش در آزادي به روي زنان باز مي شود. بازي جالبي است. در نامه رييس جمهور هرگز زن جدا از خانواده اش به رسميت شناخته نشده است؛ حضور در استاديوم همراه خانواده و معلوم است كه منظور از خانواده يعني همراه بودن با يك مرد. رييس جمهوري دستورورود به استاديوم را مي دهد كه آسانسورهاي دوره شهرداري اش مشمول طرح تفكيك جنسيتي شده بودند. من به اين لبخند مشكوكم. به اين بازي موش وگربه بازي مجلس و دولت ترديد دارم. من به اين گدايي محبوبيت مي خندم

يك گفتگوي غيره منتظره توي يك دامپزشكي

2006-04-22T05:41:00.000-07:00

چهارشنبه با رضا عطاران مصاحبه داشتيم، من و كريم.غيره منتظره بود، تا يك ساعت قبل از زمان گفتگو نمي دانستم بايد امروزمصاحبه كنم. هوو را هم كه نديده بودم. محل قرار دفتر كار جديد عطاران بود؛‌طبقه همكف يك دامپزشكي. بامزه است، نه؟ مصاحبه با مزه اي شد. كلي حال كرديم. عطاران هم خوب راه مي آمد. مصاحبه امروز توي چلچراغ چاپ شده. بخوانيدش

یک خانم نویسنده دیگر

2006-04-12T11:56:00.000-07:00

عطر سنبل، عطر کاج هدیه عید یکی از دوستان است. چند ساعتی نیست که آن را دست گرفته ام و می خوانم. یک کتاب ساده،شیرین، خواندنی و البته همراه با طنزی ظریف و پنهان از یک نام نا آشنا؛ فیروزه جزایری دوما، یک ایرانی مقیم آمریکا که فارسی فکر می کند، فارسی ماجراهایش را دنبال می کند ولی انگلیسی می نویسد، محمد سلیمانی کتاب را ترجمه کرده .عطر سنبل، عطر کاج خاطرات شروع به زندگی نویسنده در آمریکا است و کاندیدای چند جایزه معتبر آمریکایی شده. بعد از زویا پیرزاد، مرجان شیرمحمدی، فریبا وفی و چندتایی دیگر حالا باید نام فیروزه جزایری را هم یه لیست خانم های نویسنده اضافه کنیم و منتظر کتاب بعدی شان باشیم. اتفاق خوبی است

پارادوکسهای من

2006-04-12T11:43:00.000-07:00

خبر گزاری ایسنا را باز می کنم . در همان نگاه بی دقت و سرسری می خوانم مهدوی کیا : پشیمانم! توضیح خبر را می خوانم. ابن بارقرعه به نام مهدوی کیا است و نوبت اوست که میان تور باشد. ستاره ها و حاشیه هایشان همیشه جذاب بوده اند. اما حرف من چیز دیگر است. حرف من پارادوکس بزرگ ما خبر نگارها است. ما خبر نگارهایی که برای حرمت حریم خصوصی قلم می زنیم و صفحه سیاه می کنیم. اما تا می بینیم که ستاره قدم از قدم خطا رفت تیتر می کنیم که بیا و ببین. حرف از الگو و اسطوره نزنید که اگر از آن ستاره های بیچاره بپرسید و بخواهید که رک و راست جواب بدهند هرگز زیر منت اسطوره شدن نمی روند و نمی خواهند که بروند. خدا می داند اگر روزی پاپاراتزی های دیگری دست به کار شوند و از سوراخ سنبه های زندگی ما، پاپاراتزی های فعلی، عکس بگیرند و تیتر بزنند چه خواهد شد. این گزارش، این تیتر و این عکس کار روزنامه بیلد آلمان است. جام جهانی نزدیک است و گویا نباید با دل خوش بازی تیممان را نگاه کنیم

یک دقیقه فرصت

2006-04-09T12:43:00.000-07:00

حال و حوصله نوشتن ندارم. اوضاع قاطی پاتی شده بدجور... یکی رومانتیکش می گیره به من زنگ می زنه، یکی افسردگی داره باید من بهش گوش بدم، یکی کار داره من باید راه بندازمش، اون یکی حال نداره بیاد مطلبش رو بده من باید براش بنویسم... چشمم کور همه شون رو انجام می دم. فقط یک دقیقه فرصت بدین نفس تازه کنم، همین

قهرمان زمين كه از ديوار بالا رفته بود

2006-04-03T02:10:00.000-07:00

وقتي سوار بر آن تويوتاي نقرابي آمد دانشكده محيط زيست دانشگاه تهران و رفت پشت تريبون تا از تنوع زيستي و محيط زيست و گريه هايش در هيات دولت براي حفظ يوزپلنگ اسيايي بگويد،‌مي خنديد. او معصومه ابتكار همان خواهر مري اي بود كه از ديوار لانه جاسوسي بالا رفته بود و حرفهاي برادرانش را بدون تپق براي امريكايي ها ترجمه كرده بود. او حالا قهرمان زمين است بخاطر تلاشهايش براي نگهباني از زمين

تی شرتهای نیما نی

2006-04-01T08:57:00.000-08:00

اینجا ( این عکس) نیویورک است. وسط وسط غرب. این پسر هم اهل هر کجا که باشد ایرانی نیست. اما به تی شرتش خوب دقت کنید. به گمانم شعر حافظ رویش نوشته شده. کار کار نیما است. اگر بگویم نیما بهنود شاید بیشتر تعجب کنید؛ نیما پسر مسعود بهنود همان روزنامه نگار معروف و البته دور از ایران. اودر نیویورک طراح لباس است و شعر های حافظ و مولانا را روی تی شرتهایش طراحی می کند. نیما نی( نیما نیویورک) حسابی میان مارکهای معروف آن ور آب سر و صدا کرده و طرفدار دارد

دوراهی

2006-04-01T08:00:00.000-08:00

بومدالالای بومدالالای بومدالالایلای... افشین می خواند، من روی تختم دراز می کشم . فقط چند ساعت دیگر مانده تا شروع استرسها و زود باشها و باید پر شودها و ... جان کلام را دوباره بر می دارم، با گراهام گرین می روم به آفریقا، حواسم اما پیش آن سالن بزرگ و شلوغ است که خواب و رخوت هدیه می دهد به آدم بی امان... شبیه دفتر روزنامه نیست، دیوار های سفیدش بیشتر آدم را یاد مرده شور خونه می اندازد. سرد و مرده... جوجه گربه می خواهد که حتما به مرده شورخونه بروم. جوجه گربه ها همیشه از آدم کارهای سخت می خواهند.آچار فرانسه بودن سخت تر است. هویت ندارد. تهش همان بازیکن خارق العاده پرسولیس دهه شصت است؛ مجتبی محرمی! کجاست آچار فرانسه؟ کسی یادش می آید او را؟ ژنرال اما به این حرف های من می خندد. اصلا ژنرال همیشه به من می خندد! ... گراهام گرین همچنان درگیر دو دلی های سرگرد اسکوبی است و انگلیسی بازی ویلسون... من مانده ام سر دوراهی

می خواستم چی کاره بشم؟

2006-03-25T03:47:00.000-08:00

بچه که بودم نمی دونستم می خوام چه کاره بشم. تا اونجا که یادم می اد کسی نپرسید دوست داری چه کاره بشی اون موقع ها مادر پدرها فقط می خواستن بچه هاشون رو مودب ترین بچه های دنیا تربیت کنن! اگر هم کسی پرسید، یادم نیست چه جوابی دادم. اما من دوست داشتم یه قهرمان بشم، یه قهرمان اسطوره ای که آخر کار تک و تنها و غم انگیز می میره و دل همه رو ریش می کنه! اون موقع ها من بجای کارتون سریال های بزرگترها رو می دیدم و تا بوق سگ هم بیدار بودم! در هر صورت شغلی نداشتم. رفتم دبستان و شدم بچه درس خوان مدرسه. بچه درس خوانها آن موقع می شدن مبصرکلاس، پس یک کمی حس قهرمانی و لیدری را امتحان کردم( دروغ چرا؟ حس بدی نبود). اولین انشای زندگی ام را سال سوم دبستان نوشتم و مثل همه می خواستم فرد مفیدی برای جامعه بشوم (این جمله را فکر کنم پدرم گفت). هنوز نمی دانستم می خواهم چه کاره بشوم ولی به این نتیجه رسیدم ممکن است هر کاره ای بشوم الا نویسنده! به هر حال معلم ها به بچه درسخوانها حتما ارفاق می کنند و من پای مزخرفترین ( خانم معلم وقتی انشایم را خواند قیافه اش یکجوری شد) انشا نمره بیست را دیدم! دوره راهنمایی شروع شد و من عاشق شدم، عاشق معلم علوم. لا بلای عاشقی به مهندسی، پزشکی، گاهی معلمی و غیره هم فکر می کردم، اما سر راست و مطمئن نمی دانستم آخرش کدام یکی را دوست دارم. آن موقع ها بیشتر عاشق بودم و مبصر کلاس و همچنان عاشق قهرمان بازی در عشق، البته در عالم خیال!. دبیرستان که رفتم باید تکلیفم را روشن می کردم. همینجوری الکی (واقعا الکی، چون دختر خاله ام گفته بود درس شیرینی است!) از شیمی خوشم آمد. تصمیمم را گرفتم و شدم دانش آموز رشته تجربی اما نمی دانم چرا همینجوری وارد بحثهای از ما بهتران شدم آن هم در دبیرستان علوی اسلامی! قصه حسن و محبوبه و پدر مادر ما متهمیم و شریعتی، سینما، کتاب اما شیمی را هنوز دوست داشتم گرچه بزرگترها می گفتند دندانپزشکی، دارو سازی و... لایه ازن تقریبا همان سالها سوراخ شد یا دست کم سوراخش بزرگتر شد! من هم که همچنان در لایه های زیرین روحم به قهرمانی فکر می کردم، این شد که به دوختن ازن علاقمند شدم! کنکور دادم ومهندسی محیط زیست قبول شدم. چند باری که سر کلاس نشستم به این نتیجه رسیدم توی دانشگاه عمرا نمی شود حتی سوراخ را درز گرفت چه برسد به دوختن! خب باید می نشستم تا لیسانس بگیرم! نشستم و بجای دوختن سوراخ لایه ازن به فرق مانیفست و مسعود کیمیایی و رابطه اکبر گنجی و چراغ قوه و خاتمی و سعیدها ... فکر کردم و نوشتم، بی خیال قهرمانی. دانشگاه تمام شد. و من تقریبا روزنامه نگار شدم! شدم؟ بچه که بودم عمرا نمی دانستم روزنامه نگاری شغل است

قلعه مردانه جام جم

2006-03-17T11:24:00.000-08:00

امروز برای آخرین برنامه رادیویی عصر روز هفتم در سال 84 دعوت شدم رادیو، به عنوان نویسنده آیتم نیما( یادش بخیر نیما رییسی گل، گوینده آیتم، که رفت سر فیلمبرداری و من را تنها گذاشت)/ فرشید( فرشید منافی، گوینده جایگزین) دانشمند. نگهبانی جلوی جام جم تا فهمید یک خانم مهمان رادیو است سریع به راننده دستور داد مهمان یعنی من پیاده شود و از حراست خواهران عبور کند. حراست خواهران تا مانتوی نچندان کوتاهم را دید اخم کرد که اجازه نمی دهیم. قرار شد دوباره ماشین سازمان بیاید دنبالم و از در شمالی برویم پخش رادیو سراسری. ماشین آمد و راه افتادیم. نگهبانی در شمالی هم مثل نگهبان قبلی مهمان را برای ورود به پخش مجبور به عبور از حراست خواهران کرد. حراست خواهران هم... مگر انتظار دیگری دارید؟ اما با پادر میانی سولماز ادیبی، دستیار تولید خوش اخلاق و دوست داشتنی برنامه، مشکل حل شد و من با یک مانتوی کوتاه توانستم وارد قلعه مردانه صدا و سیمای آقای ضرغامی شوم و احتمالا بسیاری از آقایان را در مدت حرکت به سمت پخش از راه به در و آنها را از ذکر خدا غافل کردم! خیلی ها معتقدند دوره ریاست ضرغامی دوره تحول درسازمان صدا و سیما است، اما قلعه مردانه جام جم هنوز زنان را دشمن شماره یک مقدسات و شئونات! رادیو و تلویزیون می داند. حضور یک خانم به تنهایی کافی است تا حراست و نگهبانی و کارمند و غیره به تکاپو بیفتند و دست و دلشان بلرزد که مبادا اتفاق ناگواری بیفتد. آیا جام جم نشینان نمونه کامل فی قلوبهم مرضا نیستند؟

شهر در قرق وحشی ها

2006-03-14T10:59:00.000-08:00

امروز چهارشنبه آخر سال است و می خواهم گزارش بنویسم اما تمرکز ندارم. صدای انفجار بد جور می زند توی گوشم. چهارشنبه سوری دیگر آدم را یاد جشن و روزهای آخر سال نمی اندازد. به سالهای شصت و پنج و شصت و شش بیشتر می ماند. سالهای بمباران، ضد هوایی و پناهگاه.چهار شنبه سوری شادی و سرور تبدیل شده به شب وحشت و تپش. ساعت شش و نیم عصر تمام مانتو فروشی های میدان هفت تیر خلوت و خالی است. از آن ترافیک نفس گیر آخر سال هم امشب خبری نیست. کسی جرات بیرون آمدن ندارد. چه کسی تضمین می دهد سرنشینهای ماشین امنیت دارند؟ عابر پیاده که دیگر جای خود دارد در این آشفته بازار شب چهارشنبه سوری! آن وقت که در مذمت چهارشنبه سوری برنامه ها نوشته می شد و سیاستها پایه گذاری می شد آیا کسی فکر می کرد جشن آتش به صحنه انفجار و ترس و لرز تبدیل شود؟ برنامه کار خودش را کرد و جشن آشکار آتش جایش را به ترقه بازی های پنهان و مخفی داد. حالا دیگر هر لحظه باید منتظر انفجار نارنجک و دینامیت زیر پایمان باشیم و گوشمان سوت بکشد و دلمان هری بریزد پایین که چهارشنبه سوری جایش را با میدان جنگ عوض کرده... حالا دیگر باید به ترس دخترکها، پیرزنان و پیرمردان که از صداهای ناگهانی از جا می پرند بخندیم...اگر رسم بود که از روی آتش بپریم حالا از ترس زهره ترک می شویم و از زور صدا از جا می پریم... برنامه ها نه تنها رسم را پنهان کردند که اخلاق را هم کشتند. برنامه هایی که برای رستگاری نوشته شدند، وحشی هایی تربیت کردند که نه بیمار قلبی سرشان می شود نه خانم باردار... شهر در قرق وحشی هاست. شک نکنید.

سپاسگزار توجه شما

2006-03-14T10:56:00.000-08:00

ساعت شش و چهل و پنج دقیقه عصر، پیاده روهای تهران امنیت ندارد.حریم شخصی آدمها شوخی مسخره ای است که فقط کتاب قانون را سنگین کرده و مارا سرگرم.آنقدر مسخره که می شود از کنار آدمها رد شد و بی هیچ احترام وترسی با بازو به سینه و کتفشان کوبید، ناخن در دستشان فرو کرد، خندید و رفت. و مسخره تر آنکه دیگران این شبیه خون آشکار را می بینند و به اعتراض آنکه شبیه خون خورده جوری نگاه می کنند که انگار رسم همین است، باید با آن کنار آمد و سپاسگزار این همه توجه بود

چهار شنبه سوري

2006-03-12T05:17:00.000-08:00

دير شده،‌خب شما هم به اين دير شده هاي من عادت كرده ايد ديگر! چهار شنبه سوري را همين دو سه روز پيش ديدم. خوب بود. اصغر فرهادي در تصوير كردن سياهي هاي اجتماعي استاد شده ديگر. تند،‌سريع و بدون اتلاف وقت حرفش،‌تحليلش و ضربه اش را محكم مي زند و مي رود. لفت نمي دهد،‌اعصابت را مثل كش از دو سر نمي كشد،‌حاشيه هم نمي رود. فقط با احساساتت ور مي رود و هي مي خواهد كه قضاوت كني و نكني... و اما هديه تهراني... متفاوت،‌عصبي،‌سياه،‌مشكوك و البته بازيگر!‌حالا ديگر كسي جرات دارد بگويد هديه تهراني يكنواخت و تكراري بازي مي كند؟

چهارشنبه سوري را حتما ببينيد. توي اين بلبشوي چپ دست و بر بادرفته و ... آخر سال مي شود به چهار شنبه سوري دل خوش كرد

ژنرال گمشده

2006-03-08T10:51:00.000-08:00

سرجوخه حسابی داغون شده... حوصله اش از همه چی سر رفته توی این چند وقت نه تونسته فیلم ببینه نه فوتبال و نه کتاب خونده... حالا می فهمه آتیه وقتی می گه حالم خوب نیست یعنی چی. ژنرال هم دیگه با سرجوخه خوب نیست. به حرفاش گوش نمی ده. یادش رفته سرجوخه رو... تو آخرین بیسیمهاش! به سرجوخه گفته بود : کسل کننده ای! دیگه درد و آزردگی ات برام مهم نیست. یه زمونی برام مهم بودی اما حالا...سرجوخه خیلی وقته دلش برای ژنرال تنگ شده. ژنرال هست اما دیگه مثل سابق نیست... اون گمشده. سرگرم سرهنگ ها شده و داره نقشه می کشه.شما بگین یه سرجوخه تنهای تنها باید چی کار کنه؟ ژنرالش رو از کجا پیدا کنه؟

هشت مارس

2006-03-04T23:54:00.001-08:00

بچه هاي انجمن حامي چهار شنبه ساعت 3-6 توي فرهنگسراي بانو ميزبان اونايي هستن كه پيگير قضاياي زنان بخصوص از نوع مهاجرش هستن. (هستن تو هستني شد) چهارشنبه 8 مارس روز جهاني زن را فراموش نكنيد

زايمان ادامه دار فيل

2006-03-04T07:49:00.000-08:00

شرمنده اساسي... قرار بود مثلا امروز روي كيوسك باشيم اما روزنامه ها دم در دفتر روزنامه انبار شده بود ... ما معني توزيع به موقع را نمي دانيم... به خدا نمي دانيم... وگرنه گزارش نمي سوزانديم. به هرحال فردا ديگه حتما نگاه ورزشي را روي كيوسك ببينيد. راستي دوتا فيلم دارم براي ديدن كه هنوز نديدم. اين روزنامه كوفتي زندگي من را بهم ريخته

فبل جدی جدی زایمان کرد

2006-03-03T11:15:00.000-08:00

این پیام کوتاه 12/12، 2/2، 3/3 هم امروز دهان ما را صاف کرد اساسی. البته این دهان ما دو سه روزی می شود که مشمول امر صاف کاری است. راستی فیل جدی جدی زایمان کرد. یعنی فردا این روزنامه کوفتی بالاخره می رود روی کیوسک.نگاه ورزشی را فردا ببینید. (گزارش صفحه دو را فراموش نکنید.) امروز بی بی سی هم تصمیم گرفت از حضور دخترها در آزادی گزارش بنویسد

پشت هم گزارش سقوط برگ

2006-03-03T11:11:00.000-08:00

شیما زنگ می زند که سحر می خواهم خبر بدی بدهم...کتی رفت...کتی خواهر پریچهر، خدایا اون که خیلی جوون بود

میثم حال ندارد سر به سرم بگذارد...کم حرف می زند... جوجه گربه سرحال نیست... حجله دوستش را توی دانشگاه دیده
مامان می خواهد چیزی بگوید و نمی گوید ...بفهمی نفهمی گریه کرده...سحر، پوریا صبح از خواب بیدار نشده
خدایا ! تو هم دیگه حوصله ما جوونا رو نداری ها

آقاي سرهنگ شجاع

2006-03-02T00:10:00.000-08:00

مرسي يلدا، مرسي دخترك پرچم پوش

...

2006-03-01T23:55:00.000-08:00

گفتن از تلاش براي آزادي هيچي ننويسم... اما ديروز خدا حرمت نداشت

لطفا خیلی چیز ننویس

2006-02-28T12:19:00.000-08:00

عکاس روزنامه می گوید "امروز رییس جمهور در تمرینات تیم ملی فوتبال حاضر شده و مثل بازیکنان لباس پوشیده، گرم کرده و هرچی پنالتی زده گل شده..." و من به این فکر می کنم چرا برانکو از او دعوت نمی کند که تیم را در مسابقات جام جهانی همراهی کند. بالاخره تیم پنالتی زن هم می خواهد! آقای رییس جمهور هم که متخصص پنالتی! منتها از نوع گل به خودی اش. اما اینها مهم نیست. مهم توانایی های آقای رییس جمهور در انجام کارهای نمایشی و توده گراست. او گرمکن ورزشی می پوشد اما به بازیکنان فوتبال یاد آوری می کند انرژی هسته ای حق مسلم ماست! ورزش از سیاست جداست ولی نه خیلی

***
آقای تهییه کننده از رادیو تماس می گیرد تا نوشتن مطلب فردا را یادآوری کند. تاکید می کند خیلی چیز ننویسم! منظورش این است سیاه نمایی نکنم، به آنفلوانزای مرغی گیر ندهم، از قتل و جنایت ننویسم، اسمی از هواپیما و سقوط و غیره نبرم و... خلاصه کلی خط قرمز برایم می کشد. من مانده ام و هفت روز بدون موضوعات اساسی و به درد بخور. آدم تقاضای مرگ کند بهتر نیست؟

***
این چند روزه فیلم بی فیلم. ژنرال فیلم لئولو را داده ببینم، اما هنوز سراغش نرفته ام. سرگردان و بی حوصله

مخم حرف مي زند

2006-02-26T00:19:00.000-08:00

دود، سردرد،بي خوابي... واي خيلي خسته و عصبي ام.شب تا صبح مخم حرف مي زند!سرفه مي كند،داد مي زند و ... شوخي نمي كنم. گاهي آنقدر بلند بلند كه بي خيال خواب مي شوم. سردرگم و شلوغ پلوغ شده ام. ذهنم شده شكل كمد آقاي ووپي. آنقدر پر كه هيچي توش پيدا نمي شود.( ژنرال اگر اين كلمه ذهن و مخ را مي شنيد حتما با آن فيگور مخصوص خودش مي گفت ذهن؟ مخ؟ شوخي مي كني سحر)

بازهم دیر شد

2006-02-23T10:32:00.000-08:00

ایران- کاستاریکا دهم اسفند. بازهم فوتبال، بازهم استادیوم آزادی و بازهم در های نیمه باز آزادی به روی ما که زنیم. امید ایرانمهر خواسته لینک تمایل به حضور دوباره در استادیوم را بگذارم. حتما
یادم نمی رود 18 خرداد را که روسری سفیدها غوغا کردند. خاتمی هم بود. کمک کرد. نفوذی ها خبر آوردند او گفته روسری سفیدها را راه دهند.حالا اما خاتمی نیست. امروز.. چانه زدن با آن سرباز شهرستانی نگهبان آزادی! سخت است. ته دلش هیچی نیست، اما اهل گفتگو هم نیست. روز بازی با آلمان تجربه اش کردم؛ خودش و باتومش را. جعفر پناهی هم نشانمان داد. این روزها حتی نمایش آن روز دل انگیز را هم بر نمی تابند. کسی از سرنوشت آفساید خبر دارد؟
دهم اسفند دوباره جمع می شویم. اما دیر است. دیر جنبیدیم. فرصت سوزاندیم، نه برای همراه کردن آنها که خواهان آزادی اند، که برای به راه آوردن نگهبانان و مالکان آزادی.حیف

آن نقطه شروع دل انگيز

2006-02-21T23:38:00.000-08:00

تو دو سه پست قبلي يكي از بچه ها برام كامنت گذاشته كه چرا ديگه تو چلچراغ نمي نويسم. راستش چلچراغ برام عزيز بود.الان هم هست. اما يك زماني آدم به جايي مي رسه كه بودنش ديگه عزيزو كارساز نيست. گره كه باز نمي كنه هيچ، تازه يك گره هم به باقي اضافه مي كنه. نمي دونم شايد حضورم كسل كننده و آزار دهنده شده بود. آقاي ... كه اينطور فكر مي كنه. خب گفتم كه چلچراغ برام عزيزه، پس نخواستم آزار بدم. رفتم تا خسته نشم و خسته نكنم آن نقطه شروع دل انگيز و دوستداشتني را. نه مثل آن بقيه كه رفتن و توي وبلاگشون عق زدن و بالا آوردن كه چلچراغ مال ماست! اونا حالا برگشتن و چلچراغشون رو گرفتن! ما كه رنديم و گدا دير مغان ما را بس

فيل زاييد

2006-02-20T05:17:00.000-08:00

بالاخره بعد از يك ماه جان كندن و در نيامدن تصميم گرفتيم رخ بنماييم! شماره صفر فردا مي آيد بيرون. اما از در ساختمان روزنامه بيرون تر نمي آيد! فعلا براي خودمان. تا مثل آدم بشويم با زهم كار دارد. اما همين كه اين فيل كوفتي بالاخره درد زايمان را حس كرد خودش كلي كار است

***

سيد ابراهيم نبوي در باره آن هواپيمايي كه امام را از نوفل شاتو به ايران آورد و فرانسه قرار بود به مسولان ايراني تحويل دهد ولي نمي دهد، طنز بامزه اي نوشته. اگر حوصله دور زدن فيلتر ها را داريد سري به سايت روز بزنيد.

***

ديشب فيلم 2046 اثر وان كار واي را ديدم. ديدم و خسته شدم ولي همچنان ديدم كه به فيلم ساز بي احترامي نكرده باشم، اما توي دلم در باره او حرف هاي خوبي نمي زدم. چيه ؟ حالا هر فيلمي كه رفت به كن و سر وصدا كرد كه حتما فيلم خوبي نيست. خب اگر باورتان نمي شود ببينيدش. اما قول بدهيد حرفهايتان را توي دلتان بزنيد

آن سکانس به یاد ماندنی

2006-02-17T11:09:00.000-08:00

دیشب گلهای پژمرده جیم جارموش را دیدم و خوشحال شدم از اینکه در روزهای جشنواره برای دیدن این فیلم وقت نگذاشتم.(بیچاره آنها که با هزار زحمت بلیت خریدند و آخرش هم نتوانستند شارون استون ( لورای فیلم) را ببینند. اگر هم دیدند، تکه پاره و قیچی شده.) گلهای پژمرده فیلم خوبی است؛ ساده و روان و به شدت تاثیر گذار. کارگردان برای روایت افسردگی و بی رمقی دان ( بیل مورای) خودش را به در و دیوار نمی زند( محض اطلاع کارگردانان داخلی که تا تصاویر اثیری و قلنبه سلنبه در فیلمشان نگذارند آرام نمی گیرند) و به سادگی در همان سکانسهای ابتدایی می گوید که شما با یک آقای منفعل خسته بی رمق طرف هستید که دوست داشتن را فراموش کرده یا به قول آن شخصیت هندی در کتاب دایی جان ناپلئون : طبیعت بهوت افسرده ای. حقیقتا که بیل مورای با آن یکنواختی در نوع نشستن و میمیک صورت نمونه کامل یک طبیعت بهوت افسرده ای است! دان با یک نامه که نمی داند از کیست و از کجا آمده حرکت و زندگی را دوباره شروع می کند، اما... بیشتر از این فیلم را لو نمی دهم. نسخه کامل و ترو تمیزش با کیفیت دی وی دی در بازار موجود است.پیشنهاد می کنم حتما این فیلم را ببینید، نه به خاطر شارون استون همیشه وحشی و زنده، که به خاطر آن سکانس پایانی فراموش نشدنی

از آن چشمهاي گربه ترسيدم

2006-02-16T00:43:00.000-08:00

حسابي ترسيدم؛ ديروز با سعيد رادمصاحبه داشتم. وقتي چشمهايش را ديدم وحشت كردم، بخصوص اون زماني كه داشت از صحنه هاي فيلم دوئل حرف مي زد به شدت ترسناك و منكوب كننده شده بود. از ديدن اسكندر فيلم هرگز جا نخوردم اما ديروز واقعا از آن چشمهاي طوسي به غايت گربه اي لرزيدم. او به شدت سر حال، فعال و پر انرژي است و هر لحظه ممكن است با يك حركت در جا و آني شما را غافلگير كند. از مصاحبه ام لذت بردم گرچه مجبور بودم كمي بيشتراز آنكه ديگران براي حرفهاي مخاطبشان وقت مي گذارند، زمان بگذارم. خوب بود. اميد وارم اين روزنامه كوفتي زود تر در بيايد و شما هم شرح اين بده بستان را بخوانيد.البته اين گفتگو با موضوع فوتبال،‌پرسپوليس وكمي هم سينما بود. راد يك پرسپوليسي قديمي است

از کوبریک تا رضازاده

2006-02-14T11:25:00.001-08:00

می خواهم یک اعتراف بکنم. راستش من همین چند وقت پیش فیلم پرتقال کوکی اثر استنلی کوبریک را نگاه کردم. به شدت تاثیر گذار و وحشی است. اما نمی دانم چرا آخرش اینقدر فانتزی و خوش تمام می شود؟ من نفهمیدم یا واقعا کوبریک دوست داشتنی حوصله اش از اینهمه بدبختی برای الکس سر رفته و تصمیم گرفته با یک پایان خوش سر و ته قضیه را هم بیاورد؟ از کوبریک خالق غلاف تمام فلزی بعید است. احتمالا من موضوع را نگرفته ام
***
روزنامه همچنان بی روزنامه. ما قصد آمدن نداریم. اعصاب هم نداریم. تیم فوتبالمان هم که بی رودر بایستی می بازد به چه ماهی! راستی امروز با حسین رضازاده تلفنی صحبت کردم. می خواستم مطلبی راجع به تبلیغات و نقش ستاره ها در آن بنویسم. اما او گفت ما اجازه نداریم در این مورد حرف بزنیم! نمی دانم چرا هر چیزی که وارد ایران می شود ماهیتش به کل تغییر می کند. همه ما از حضور ستاره ها و اخلاق و وظایف آنها در غرب آگاهی داریم . آنها به راحتی از تبلیغاتشان و میزان پولی که از این راه عایدشان می شود حرف می زنند؛(آخرین قرارداد بکهام روزی صد هزارتا است!) اما قهرمانان و ستارگان ایرانی با اینکه ادعای مردمی بودنشان یک جای آسمان را پاره کرده حتی حاضر نیستند راجع به مسایل حاشیه ای این موضوع حرف بزنند. حالا دیگر باید به بعضی از این معلم های اخلاق شک کرد

يك ترفند كاري

2006-02-13T03:40:00.000-08:00

اين چند روزه حسابي احساس بي حوصله گي و مرگ مي كنم. دقايقم بي خود و كتره اي هدر مي رود. هيچ مطلب درست و درمون جون داري ننوشته ام. بدجور افتاده ام روي خط بي خيالي. فقط فيلم مي بينم. فقط! كار هاي روزنامه هيچ جوره جلو نمي رود. اصلا اين روزنامه كوفتي نمي آيد روي كيوسك و فعلا بايد دلم به همون يادداشتهاي روزنامه ايران و مزخرفاتي كه توي راديو مي نويسم خوش باشد. فقط!راستي با آزاده قرار گذاشته ام يك شب با هم به خيابان برويم و تا صبح پلاس باشيم.! شايد براي ايجاد انگيزه ترفند كاريي باشد. هست؟

غیرت فاحشه هرجایی

2006-02-11T09:21:00.000-08:00

تاکسی که نگه داشت نخواستم مسافرهای پشتی را اذیت کنم، نشستم جلو. مسافرها دو خانم چادری بودند. راه افتادیم. وسط راه آقایی گفت ولی عصر اما خانمها گفتند آقای راننده عقب را سه نفر حساب کن! تمام راه فکر کردم چرا؟ عصبانی ام. فکر می کردم ایران خواستار اتم مدرن تر از این هاست! راستی کسی می داند چرا در رژه المپیک زمستانی تورین ایتالیا ما ایرانی ها را هو کردند؟! چرا ایران صاحب تمدن دو هزار ساله مسخره می شود؟ چرا این رگ غیرتی که مدام برای این و آن قلنبه می شود برای توهین به ملیت و آبروی خون خودش باد نمی کند؟ من به این غیرت مشکوکم.من به این غیرت فاحشه هرجایی شک دارم. پیشنهاد می کنم مصاحبه خانم پیر نماینده حزب سبزهای آلمان را بخوانید. این خانم به راحتی آب خوردن معتقد است ما ایرانی ها باید تقاص انتخاب رییس جمهورمان را بدهیم. ما داریم تقاص می دهیم خانم پیر! ما هو می شویم و به هیچ جایمان بر نمی خورد

ورود شیرینی گل محمدی را به قنادی های ایران تبریک می گوییم

2006-02-07T10:13:00.000-08:00

خب ریختیم مثل اپاچی ها سفارت دانمارک را هم گرفتیم و به سلامتی مشت محکم را هم حواله دهان استکبار جهانی نمودیم. اصلا هم بی خیال وجه جهانی و آبروی ذره ذره جمع شده توسط دولت خاتمی. مهم این است که دیگر بجای شیرینی دانمارکی می گوییم شیرینی گل محمدی! آنها که با تاریخ صدر اسلام آشنا هستند حتما داستان آن مرد یهودی که خاکستر بر سر پیامبر می ریخت را به خاطر دارند. مگر این پیامبر نبود که وقتی آن یهودی بیمار شد به عیادتش رفت؟ یعنی ما از پیامبر خدا هم پیشی می گیریم؟ شکر خدا تمام مشکلات دنیای اسلام را با یک تغییر نام و تسخیر سفارت حل کردیم ودیگر ملالی نیست جز نابودی اسراییل!( راستی اگر اسراییل را نابود کنیم تکلیف روز قدس چه می شود؟) باور کنید این روزنامه دانمارکی اصلا و ابدا مهم و تأ ثیر گذار نیست که ما اینقدر خودمان را بی آبرو می کنیم. باور کنید قضیه با یک معذرت خواهی حل می شود که آن روزنامه هم این کار را کرده. یکی بگوید این مصلحت و منافع ملی دقیقا چیست و کجا ها معنا پیدا می کند؟ هیچ فکر کرده اید بعضی دولتها با ایجاد بحران تثبیت می شوند؟ قبول کنیم نبرد هسته ای را باختیم. ارزان هم باختیم. به هوچی گری های آقای رییس جمهور باختیم. نکند سوزاندن سفارت دانمارک و باقی قضایا برای لوث کردن این باخت مهم و اساسی باشد؟ نکند می خواهیم افکار عمومی را از این افتضاح بزرگ داخلی و خارجی به سمت و سوی دلخواهمان هدایت کنیم؟ تنها موضوعی که می تواند مردم ایران را از عقل دور و آنها را وادار به عکس العملهای احساسی دور از شعور و فهم کند، تحریک احساسات مذهبی وتوهین به ناموسشان است. ایرانی ها با یک توهین به ناموس و مذهب گریبان می درند و از عقل دور می شوند.( مسلمانهای اروپا، آمریکا و ... هم اعتراض کردند اما هیچ گاه از دایره تعقل دور نشدند( حالا یک کاریکاتوریست بهانه را بدستشان داده آن هم درست در روز های رسوایی بین المللی. در و تخته بد جور به هم جور است. خدا آخر و عاقبتمان را بخیر کند

ترمز اين آقا را بكشيد

2006-02-05T05:00:00.000-08:00

واي خدا روز كه فيلتر شد. بي بي سي پرشن هم كه قبلا فيلترشده بود. وب لاگ هاي درست و حسابي هم كه باز نمي شوند. اين آقاي رييس جمهور هم كه هر دقيقه يك جمله كنفيكون كننده مي گويد و كلي خبر مي آفريند. پس ما از كجا شرح اين حماسه آفريني ها را بخوانيم؟ هي پيشنهاد نديد كه مثلا از اين فيلتر شكن استفاده كن . خسته شدم از بس دور زدم. من دنبال يك سايت سرراست و رك و راست مي گردم. دلم بدجور براي اين پرونده هسته اي مي تپد. من ديگر نمي خواهم صداي تير و تفنگ و خمپاره بشنوم. از كابوس هاي شبانه خسته شدم. از اينهمه استرس و لرز بيزارم. يعني توي اين مملكت هفتاد ميليوني يكي پيدا نمي شود كه ترمز اين آقاي رييس جمهور را بكشد؟

مغز شما را می شوید stanup speakup

2006-02-03T11:15:00.001-08:00

امروز دستبند های سیاه و سفید مبارزه با نژاد پرستی را دستم کردم با این شعار

(standup speakup)

مادر بزرگم بدون اینکه بپرسد چرا گفت می بینی مغز جوانان مردم را چگونه شستشو می دهند!آیا مادر بزرگها همیشه باید یک چیزی بگویند؟ راستی امروز یک اتفاق دیگر هم افتاد و من با بهترین سردبیر دنیا آشتی کردم! راستش را بخواهید نمی دانم چرا آقای سردبیر با من اینقدر بد است؟ دیگر اینکه فعلا از سینما ها اخبار خوشی به گوش نمی رسد. محرم است و سینما ساکت .باشد منتظر می مانیم ببینیم بعد از روزهای عزاداری چه منویی را برایمان تدارک دیده اند. می گویند چهار شنبه سوری در راهست

قدم زدن در جاده بي خيالي

2006-02-01T02:49:00.000-08:00

امروز اصلا حوصله هيچ كاري ندارم. راستش ربطي به امروز نداره يك مدت زياديه كه اينجوري شدم. امروز حتي با بهترين سردبير دنيا هم دعوا كردم . اون گفت ديگه علاقه ندارم با تو كار كنم من در حالي كه خيلي دوست دارم با اون كار كنم گفتم من هم همينطور! حالا هم خيلي ناراحتم . به هر حال گذشت ديگه اما باز هم حوصله كار كردن ندارم شارژم تموم شده هيچ انگيزه اي ندارم هيچي. صبح كه داشتم مي اومدم روزنامه باز هم مردم براي سوار شدن به اتو بوس با هم دعوا كردن. ما كي مي خواهيم به همديگراحترام بذاريم؟ راننده تاكسي هم براي هشدار دادن به ماشين بغلي اش از همان لفظ هميشگي هش استفاده كرد. راستش اونقدر از اين اتفاقات متوحشانه هر روز در زندگي مان مي افتد كه ديگر تكراري و يكنواخت شده. چه مي شه كرد جزقدم زدن در جاده بي خيالي!؟

لنزهاي رنگي و محرم

2006-01-28T22:46:00.000-08:00

به در و ديوار شهر خوب نگاه كنيد. محرم آمده. شمايل امام حسين و حضرت عباس فراوان به چشم مي خورد. به اين تابلو ها خوبتر نگاه كنيد. عجيب نيست كه امام حسين را با چشمهاي سبز ببينيد ؟ انگار حضرت ابوالفضل هم از لنزهاي عسلي خوشش مي آيد! زير ابرو هايشان هم هر سال تميز تر از پارسال مي شود. چه خبر است؟ راستش را بخواهيد امسال از آمدن محرم خيلي ناراحت نيستم شايد تازه حس خوبي هم دارم اما نمي دانم قضيه اين لنزها و زير ابروها چيست؟ شايد مثل اين نوحه ها و مداحي هاي مزخرف كه از تلويزيون پخش مي شود بايد به اينها هم عادت

كنيم؟ واي يعني بايد امسال هم عربده هاي سعيد حداديان و ... را بشنويم؟

بياييد با هم به صيد قزل آ لا برويم

2006-01-28T00:14:00.000-08:00

دو سه روزي است كتاب صيد قزل آلا در آمريكا اثر ريچارد براتيگان رادست گرفته ام. تا الان كه چيزي نفهميده ام. كمي كه جلو تر رفتم به اين نتيجه رسيدم همان بهتر كه چيزي نمي فهمم. راستش فكر مي كنم نويسنده وقتي ابن مطالب را مي نوشته دوز خليتش (شما بخوانيد سودايي اش) زده بالا وخواننده را هم وادار مي كند به همين ترتيب و با سودازدگي ادامه دهد.به هر حال ادم بعد از مدتي تصميم مي گيرد بي خيال همه چيز شود و فقط به صيد قزل آلا فكر كند. با همه اين توضيحات حالا شما حاضريد با هم به صيد قزل آلا برويم؟ لطفا آمريكا را بي خيال شوبد . ما به همين رودخانه كرج خودمان قانعيم